نگاهی به صنعت بازیافت خودرو در لهستان

در طول سال‌های اخیر نرخ فروش خودرو در کشور لهستان به طور فزاینده‌ای رو به افزایش بوده؛ به طوری که از ۲۶۶ هزار دستگاه در سال ۱۹۹۶ به بیش از ۶۴۵ هزار دستگاه در سال ۲۰۰۱ رسیده است. مهمترین مشکلی که در این میان پدید می‌آید، افزایش تدریجی خودروهای فرسوده و نیاز به بازیافت این گروه از وسایل نقلیه است. در حال حاضر بسیاری از مراکز بازیافت در خاک لهستان با قوانین و استانداردهای اتحادیه اروپایی همخوانی ندارند. براساس قوانین لهستان، واژه بازیافت جای خود را به «آهن قراضه» داده است و به همین دلیل هیچ التزام عملی برای بازیافت ازسوی خودروسازان وجود ندارد. این کشور در سال ۱۹۹۸ حدود ۹ میلیون دستگاه خودروی در حال تردد داشت که این عدد در سال ۲۰۱۰ به ۱۵ میلیون دستگاه افزایش یافت . کارشناسان صنایع خودروسازی این کشور رقم تولید را سالانه یک میلیون دستگاه اعلام کرده‌اند. از آنجا که لهستان در عضویت اتحادیه اروپایی است، سالانه حدود ۵ میلیارد دلار بودجه به حفاظت از محیط زیست اختصاص داده است.
گفته می‌شود حدود یک سوم از خودروهای موجود در لهستان کمتر از ۵ سال عمر دارند و ۵۰ درصد از کل خودروها بیش از ۱۵ سال.
در این کشور اروپایی ۱۵۰ مرکز اسقاط خودرو (نه بازیافت) وجود دارد که تنها ۲۰۰ مرکز مجوز فعالیت دارند. هریک از این مراکز سالانه بین ۲۰۰ تا ۲۵۰ دستگاه خودرو را به آهن قراضه تبدیل می‌کنند و تعداد نیروی انسانی هر کدام بین ۵ تا ۷ نفر است! پراکندگی این مراکز در جنوب و غرب کشور است.
مطابق برآوردهای اولیه لازم است تجهیزاتی مانند دستگاه‌های خردکن، دستگاه تفکیک قطعات، دستگاه‌های پرس و سایر ملزومات بازیافت از خارج وارد شود.
دولت لهستان در فاصله بین سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۵ میلادی به تجهیز و تاسیس مراکز ویژه و دارای مجوز بازیافت با رعایت استانداردهای اتحادیه اروپایی پرداخت.
وزارت حفاظت از محیط زیست، منابع طبیعی و جنگلبانی لهستان برنامه مدونی برای ایجاد شبکه بازیافت تدارک دیده است که با همکاری سایر مراکز دولتی و صنعتی اجرا می‌شود. این کشور نیز مانند سایر کشورهای اروپایی از سال ۲۰۰۵ سیاستی را اتخاذ کرده است که براساس آن، دست کم ۸۵ درصد از وزن کل خودروهای تولید شده در آن کشور قابلیت بازیافت دارند. قرار است تا سال ۲۰۱۶ این رقم به ۹۵ درصد افزایش یابد.